นิทาน ลาแก่ และบ่อดิน

post Image

นิทาน ลาแก่ และบ่อดิน

เพราะอุปสรรค  มีไว้เพื่อสะบัดทิ้ง  และก้าวขึ้นยืนอยู่เหนือมัน
ณ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงลาไว้ตัวหนึ่ง
ซึ่งแก่มากแล้ว   วันหนึ่งชาวนาได้พาเจ้าลาแก่ออกไปข้างนอก 
ด้วยความโง่เขลาของมัน ดันเดินซุ่มซ่ามไปตกบ่อแห่งหนึ่ง มัน
ร้องครวญครางเป็นเวลาหลายเพลา   ชาวนาเองก็พยายามใคร่
ครวญหาวิธีที่จะช่วยมันขึ้นมา

ในที่สุดชาวนาหวนคิดขึ้นมาได้ว่า   เจ้าลาก็แก่เกินไปแล้ว   อีก
อย่างบ่อนี้ก็ต้องกลบ ไม่คุ้มที่จะช่วยเจ้าลา  ชาวนาจึงไปขอแรง
ชาวบ้านเพื่อมาช่วยกลบบ่อ   ทุกคนใช้พลั่วตักดินสาดลงไปใน
บ่อ

ครั้งแรกเมื่อดินไปถูกหลังลามันตกใจและรู้ชะตากรรมของตนทัน
ที   มันร้องโหยหวนทันที    สักพักหนึ่งทุกคนก็แปลกใจที่เจ้าลา
เงียบไป หลังจากที่ชาวนาตักดินใส่ไปในบ่อได้สักสองสามพลั่ว 
ก็เหลือบมองลงไปในบ่อ ก็พบกับความประหลาดใจที่ว่า ทุกครั้ง
ที่ทุกคนสาดดินไปถูกหลังลา  มันจะสะบัดดินออกจากหลัง แล้ว
ก้าวขึ้นไปเหยียบบนดินเหล่านั้น ยิ่งทุกคนพยายามเร่งระดมสาด
ดินลงไปมากเท่าไร มันก็ก้าวขึ้นมาได้เร็วมากยิ่งขึ้น ในไม่ช้าทุก
คนต่างประหลาดใจที่เจ้าลา  ในที่สุดก็สามารถหลุดพ้นจากปาก
บ่อดังกล่าวได้

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 
ชีวิตนี้อุปสรรคต่างๆ ที่ถาโถมเข้ามาหาเรา ก็เปรียบเสมือนดินที่
สาดเข้ามาหาเรา  จงอย่าท้อถอยและยอมแพ้จงแก้ไขมัน เพื่อที่
เราจะได้เหยียบมัน  เพื่อที่จะก้าวสูงขึ้นเรื่อยๆ  เปรียบเสมือนลา
แก่ที่หลุดพ้นจากบ่อได้ฉันใดฉันนั้น 
---------------------------------------------------
แปลและเรียบเรียงจากนิทานจีนภาคภาษาอังกฤษ โดยใช้ความพยายาม
อย่างสูงในการพิมพ์ภาษาไทย โดยเฉพาะการหาอักษร
โดย ดร. วิชัย นำวงษ์สำราญ